Liczba życia 5

Człowiek, który potrafi spakować się w dwadzieścia minut i wyjechać, zwykle gdzieś w środku ma piątkę.

Zmiana jej nie męczy, tylko ożywia. Nowe miejsce, nowi ludzie, nowy sposób robienia czegoś. Adaptuje się szybciej niż większość zdąży się zorientować, że coś się zmieniło. Rzadko boi się nieznanego, bo nieznane jest dla niej stanem naturalnym.

Rutyna działa na nią odwrotnie: dusi. I dlatego piątka potrafi rzucić coś tuż przed metą, kiedy zostaje już tylko powtarzalna, nudna końcówka. Jest też druga trudność, cichsza: wybranie jednej drogi oznacza pożegnanie wszystkich pozostałych, a to boli ją bardziej, niż się przyznaje.

W relacjach potrzebuje powietrza. Przywiązanie tak, zamknięcie nie. I to nie jest kaprys, tylko warunek, żeby została.