Liczba życia 1

W każdej grupie jest ktoś, kto zaczyna robić, zanim reszta skończy ustalać. Jedynka zwykle jest tą osobą.

Nie potrzebuje zgody ani sygnału do startu. Widzi, że coś trzeba zrobić, i to robi, często po swojemu, często zanim ktokolwiek zdąży zaproponować inny sposób. Ta łatwość ruszania z miejsca jest jej największą siłą, bo większość ludzi utyka znacznie wcześniej.

Kłopot zaczyna się przy cudzym tempie. Jedynka źle znosi czekanie i jeszcze gorzej tłumaczenie, więc kończy z zadaniem, które miała robić w trzy osoby. Potem ma o to żal, choć sama sobie to zorganizowała. Bywa też uparta w sprawach, w których nie warto. Przyznanie racji odbiera trochę jak przegraną.

W bliskich relacjach potrzebuje własnego kąta i własnych decyzji. Nie znaczy to, że jest samotnikiem. Znaczy tyle, że bliskość i kontrola muszą być dla niej dwiema różnymi rzeczami, bo jak się zleją, ucieka.